Wypadanie włosów – zapobieganie i leczenie

Wypadaniu włosów pojawiającemu się w wyniku niedożywienia, bądź w efekcie narażenia włosów na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych, można zapobiegać dostarczając organizmowi wszystkich niezbędnych składników odżywczych, ze szczególnym naciskiem na minerały (żelazo, cynk i siarkę). Podstawą dbałości o włosy jest spożywanie odpowiednio zbalansowanych pokarmów, ale w stanach chorobowych to nie wystarczy, nadmierne wypadanie włosów trzeba leczyć również farmakologicznie.

Łysienie androgenowe leczy się zazwyczaj minoxidilem

Rynek oferuje nam ogromną ilość preparatów na wypadanie włosów i na pobudzenie ich wzrostu. Odpowiednie stężenie minoxidilu dostarczanego wraz z szamponem na pewno zahamuje wypadanie włosów, choć może też pobudzić mieszki do ich produkcji. Preparaty te mogą stosować zarówno kobiety jak i mężczyźni. W przypadku panów łysienie androgenowe można też leczyć przyjmowanym doustnie finasterydem. U pań takiej kuracji się nie przeprowadza.

Wypadnie i ogólne osłabienie włosów

Bardzo dobrym preparatem do stosowania w zasadzie niezależnie od wieku i przyczyny wypadania włosów jest Advecia, która oprócz tego, że zawiera środki redukujące ilość enzymu 5-alfa-reduktazy (odpowiedzialnego za powstawanie nadmiaru DHT) zawiera też składniki odżywcze – podstawowe stymulatory wzrostu włosów.
Advecię można stosować między innymi w łysieniu androgenowym.

Wypadanie włosów po chorobach ogólnoustrojowych, terapiach lekami i zatruciach

Ustaje samoistnie. Wystarczy, że usuniemy przyczyny tj. choroby i ewentualne złogi substancji trujących. Przy okazji można też wzmocnić włosy szamponami i odżywkami zawierającymi aktywne składniki odżywcze, oraz wzbogacić dietę o witaminy i minerały, które pobudzą porost włosów od wewnątrz.

Bardzo skomplikowane jest leczenie chorób owłosionej skóry głowy

Zwłaszcza tych w ostrym przebiegu. Wypadanie włosów powstrzymuje się więc pośrednio, lecząc chorobę. Niezbędna jest odpowiednio ukierunkowana kuracja farmakologiczna. W leczeniu tocznia stosuje kortykosteroidy oraz hydrokychlorochinę, oraz leki immunosupresyjne (te same które powodują wypadanie włosów) takie jak cyklosporyna czy laidomid.
W leczeniu innych chorób tego typu medycyna również posiłkuje się cyklosporyną. W leczeniu grzybic wykorzystywany jest między innymi ketokonazol i klotrimazol.

Łysienia plackowatego w zasadzie się nie leczy

Po pewnym czasie od pojawienia się ognisk łysienia włosy odrastają. W niektórych przypadkach wykorzystuje się jednak kremy ze steroidami (podawanymi w chorobach autoimmunologicznych).
Przewlekłe i rozległe łysienie plackowate ma złe rokowania. Bardzo trudno poddaje się leczeniu.

Pamiętajmy, że wypadanie włosów nie pojawia się samo z siebie i nigdy nie jest przyczyną, to zaledwie efekt zaburzeń w pracy naszych organizmów.

Jak już napisałam na wstępie podstawą w profilaktyce jest dbałość o zdrowie. Jeśli natomiast zdajemy sobie sprawę z tego, że na wypadanie włosów skazani jesteśmy genetycznie tj. obserwujemy znaczne przerzedzenie włosów u starszych krewnych (rodziców i ich rodzeństwa) powinniśmy jak najwcześniej postarać się o to, by mu zapobiec stosując odpowiednie preparaty. Większość z nich nam nie zaszkodzi, a najlepiej zrobimy konsultując się wcześniej z lekarzem dermatologiem.

Reklamy

Wypadanie włosów – rozpoznanie przyczyn

Podstawą do rozpoczęcia kuracji jest rozpoznanie przyczyn nadmiernego wypadania włosów.

Wypadanie włosów o charakterze androgenowym

Androgenowe wypadanie włosów (łysienie androgeniczne) ma charakterystyczny przebieg.
U mężczyzn rozpoczyna się od wypadania włosów w okolicach czołowo-ciemieniowych i na wierzchołku głowy. Ten typ wypadania włosów pojawia się dosyć wcześnie, bo zazwyczaj już w trzydziestym roku życia. Problem dotyczy 50% mężczyzn po pięćdziesiątce.
Łysienie androgenowe diagnozuje się na podstawie obrazu klinicznego i wywiadu. Diagnozę potwierdzają przypadki podobnego łysienia występujące w rodzinie pacjenta. To wypadanie włosów uwarunkowane jest genetycznie.
Pierwsze objawy łysienia u kobiet pojawiają się zazwyczaj wraz z menopauzą, po pięćdziesiątym roku życia łysienie androgenowe dotyczy około 20% kobiet. Oprócz łysienia pojawiają się objawy maskulinizacji takie jak trądzik, nadmierne owłosienie skóry i zmiana głosu. Przyczyny mogą mieć podłoże ginekologiczne (tzw. policystyczne jajniki). U pań diagnozowanie jest nieco bardziej skomplikowane, przede wszystkim polega na oznaczeniu poziomu androgenów.
Wypadanie włosów przebiega też nieco inaczej – zazwyczaj zachowana zostaje przednia linia włosów. Nie pojawiają się też zakola.

Wypadanie włosów o charakterze telogenowym

Pojawia się zazwyczaj we wszystkich okresowych postaciach łysienia. Charakteryzuje się tym, że włosy, które powinny przez dłuższy okres czasu pozostawać w fazie wzrostu przechodzą w stan spoczynku (telogen) i w efekcie wypadają. Dziennie można stracić w ten sposób od pięciuset do tysiąca włosów.
Takie wypadanie włosów pojawia się w chorobach ogólnoustrojowych, po ciąży, w niedoborze żelaza, w stresie i po lekach.
Telogenowe wypadanie włosów obserwowane jest u wszystkich płci i we wszystkich grupach wiekowych. Diagnozowanie przyczyn jest dosyć złożone. Przede wszystkim należy wykluczyć choroby owłosionej skóry głowy, a następnie zdiagnozować przyczyny pierwotne. Diagnoza w tym przypadku opiera się przede wszystkim na wywiadzie chorobowym, oraz ewentualnym rozpoznaniu chorób tarczycy i innych gruczołów oraz niedoborów składników mineralnych – głównie żelaza. W bardziej skomplikowanych przypadkach, tj. w stanach chronicznych idiopatycznych przeprowadza się też biopsję skóry głowy.

Wypadanie włosów w fazie anagenowej

Wynika z zahamowania fazy wzrostu. Wypadanie włosów obejmuje w tym przypadku ponad 90% włosów. Obserwuje się je głównie w terapiach lekami cytostatycznymi (cyklofosfamid, doxorubicin, metotreksat itp) np. w leczeniu chorób nowotworowych. Wypadanie włosów pojawia się zazwyczaj w 14 dni od rozpoczęcia terapii.

Łysienie plackowate

Daje specyficzne objawy: wypadanie włosów pojawia się w kilku miejscach (ogniskach) na głowie, a skóra głowy w tych miejscach wydaje się blada i lustrzana (połyskliwa i jakby przezroczysta). Łysienie plackowate jest stosunkowo częstą dolegliwością, bo dotyka około dwóch procent populacji. Obserwuje się je niezależnie od płci, zarówno u osób dorosłych jak i u dzieci. To wypadanie włosów diagnozuje się klinicznie. Często jest połączone z naparstkowatością paznokci (na płytce paznokciowej pojawiają się wgłębienia podobne do tych na naparstku).

Wypadanie włosów w łysieniu bliznowaciejącym

Wypadanie włosów pojawia się w efekcie chorób dotykających skórę głowy.
Na szczęście ten typ łysienia, w swojej najgroźniejszej postaci pojawia się stosunkowo rzadko, poza tym większość chorób przyczyniających się do wypadania włosów poddaje się leczeniu, a te które są uciążliwe występują sporadycznie.
Część chorób można zdiagnozować klinicznie, w niektórych przypadkach niezbędna jest natomiast biopsja. Choroby, które prowadzą do łysienia bliznowaciejącego to toczeń rumieniowaty, liszaj czerwony, wyłysiające zapalenie mieszków włosowych.